Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/1930 K.2011/3059

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle tarafların karşılıklı birbirlerine hakaret ettikleri, davalı kocanın bağımsız konut sağlama konusunda gerekli çabayı göstermediği, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, ancak davalı kocanın tanıkların beyanlarında geçen olaylardan sonra 17.04.2008 tarihinde terk ihtarı çekerek davacı kadını eve davet ettiği anlaşılmaktadır. Terk ihtarı çeken eş önceki olayları affetmiş, en azından hoşgörü ile karşılamış sayılır.

Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda davalı kocanın tamamıyla kusurlu duruma geldiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.

166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.