Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/19827 K.2011/20565

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm koca tarafından; boşanma kararı ve fer'ileri ve kusur yönünden, kadın tarafından ise; kusur ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden; davalı kocanın davacı eşine hakaret ettiği ve gelirinin üzerinde borçlanarak ortak konutta icra takibi sonucu haciz işlemi yapılmasına neden olduğu; buna karşılık davacı kadının kocasına fiziksel şiddet uyguladığı, ortak konutun kilidini değiştirip eşini eve almadığı ve eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, buna iki tarafın açıklanan kusurlu davranışları neden olmakla birlikte, davacı kadının daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Gelişen olaylar karşısında evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmadığı ve bu nedenle davalı kocanın boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olacaktır.

Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesindeki boşanma koşulları gerçekleştiğinden boşanma kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, mahkemenin tarafları eşit kusurlu gösteren gerekçesi isabetli değilse de; boşanma hükmü, hüküm sonucu itibarıyla doğru olduğundan; hükmün gerekçesinin açıklandığı şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/son).

3-Davacı kadının davası kabul edildiği halde, davalı koca lehine vekalet ücreti takdiri doğru değil ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).