Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/19882 K.2011/19942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma ve ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresinci gerekli olan özellikle eşlerin barınmasına (TMK.md. 186/1), geçimine (TMK.md.185/3) malların yönetimine (TMK.md. 223,242,244,262,263,264,267,215) ve çocukların bakım ve kurunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden almak zorundadır. (TMK.md. 169) O halde: Türk Medeni Kanununun 185/2,3 ve 186/3 maddeleri uyarınca tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın ve anne yanında kalan müterek çocuklardan E. yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md.182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz edene tevdi edilen müşterek çocuk E. için iştirak nafakasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi de doğru bulunmamıştır.