Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/19905 K.2011/20023

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden davalı kadının eşine hakaretine karşılık, davacı kocanın da birlikte yaşamaktan kaçınmak suretiyle birlik görevini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve bu sebeple boşanma kararı verilmesini gerektiren olaylarda her iki tarafın da eşit kusurlu davranışlarının neden olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle iken, davalının tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de ;davalının davacı ile aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre boşanma kararı bu sebeple sonucu itibariyle doğrudur. Açıklanan nedenlerle, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve aşağıdaki benin kapsamı dışında kalan sair temyiz itiraları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı kadının boşanmaya neden olan olaylarda daha fazla kusurlu olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği de sabit olduğuna göre, davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken (TMK.md.175) ; isteğin reddi doğru olmamıştır.