Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20733 K.2010/21015

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyize hasren yapılan incelemeye gelince; a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka yükümlüsünün kusurununun aranmayacağının (TMK.md.175/2) anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b)Boşanmaya yol açan olaylarda davacı kocanın kusuru bulunmadığı gibi davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi olay da kanıtlanmamıştır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları gerçekleşmediği halde davalı kadın yararına manevi tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır.