Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20866 K.2011/20837

Taraflar arasındaki boşanma ve nafaka davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının, baba evinde iken doğum yapan eşini arayıp sormadığı, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Mahkemece kocanın bu davranışı da diğer sebeplerle birlikte boşanma sebebi kabul edilmiştir. Kocanın gerçekleşen bu davranışı, kadının kişilik haklarını zedeleyici niteliktedir. O halde boşanmada kusuru bulunmayan davacı kadın yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına göre uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemece "davacının dava açıldıktan sonra düzenli gelir getiren bir işe girdiği" gerekçesiyle yoksulluk nafakası isteği reddedilmiş, bu sonuca davacının 3.3.2010 tarihli oturumdaki beyanından ulaşılmıştır. Davacı sözü edilen beyanında "18 Şubat 2010 tarihinde asgari ücretle T. İ. adlı iş yerinde işe başladığını, deneme süresinde olduğunu" söylemiştir. Davacının çalıştığı işyerinden işe kabul edilip edilmediğinin ve aylık ücretinin sorulup, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yoksulluk nafakası hakkında eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.