Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2133 K.2011/3276

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı koca katılma yolu ile temyiz isteğinde bulunmuşsa da; (HUMK.md.433/2) davacı tarafın temyiz dilekçesi, temyiz eden davalıya 02.12.2009 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen 10 günlük süre geçtikten sonra 17.12.2009 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Bu durumda davalı kocanın katılma yolu ile temyizinin kanuni süre geçtikten sonra yapıldığından reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı kadın ve yanındaki müşterek çocuk 2005 doğumlu C. yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.