Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/22264 K.2011/21766

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Davacı kocanın katılma yoluyla verdiği temyiz dilekçesinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına, 2-Davalı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Davacı koca tanıklarının anlatımında geçen 2009 yılı Haziran ve Temmuz ayları içinde davalı kadının eşine ve eşinin babasına hakaretlerde bulunarak evi terk etmesi olayları mahkemece sabit ve bu olayların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olduğu kabul edilerek, davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Davacı koca bu olaylardan sonra 02.10.2009 tarihinde Malatya 2.noterliği aracılığıyla kadına ihtar göndererek davalı eşini birlikte yaşamaya davet etmiştir. Davacı koca, eşine gönderdiği bu ihtarla eşinin ihtar tarihinden önceki kusurlu davranışlarını affetmiş en azından hoşgörüyle karşılamış duruma düşmüştür. İhtar tarihinden sonra da davalı kadından kaynaklanan boşanmaya neden olabilecek başka bir olayın varlığı da kanıtlanamamıştır.

Affedilen, hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma nedeni olarak kabul edilemez. Açıklanan nedenlerle, davacı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken; davanın kabul edilip boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.