KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/22317 E., 2011/12533 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 01.10.2010
- Numarası
- Esas no:2010/262 Karar no:2010/277
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, Türk Medeni Kanununun 617.maddesine dayanan mirasın reddi kararının iptali isteğine ilişkin olup, reddeden mirasçının alacaklısı tarafından açılmıştır.
Malvarlığı borcuna yetmeyen mirasçı, alacaklılarına zarar vermek amacıyla mirası reddederse; alacaklıları veya iflas idaresi, kendilerine yeterli bir güvence verilmediği takdirde, ret tarihinden başlayarak altı ay içinde reddin iptali hakkında dava açabilirler (TMK.md.617/1). Bu süre, zamanaşımı süresi olmayıp, hak düşürücü süredir. Düzenlemeye göre, altı aylık dava açma süresi, ret tarihinden itibaren başlayacaktır.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davalı, mirasbırakanın 22.04.2009 tarihinde ölümü üzerine, Denizli 1.Sulh Hukuk Mahkemesine 01.07.2009 tarihinde başvurarak "mirası kayıtsız koşulsuz reddettiğine" dair beyanda bulunmuş, anılan mahkemece, bu beyanının 12.11.2009 tarihinde tesciline karar verilmiştir. Görülmekte olan dava ise, 10.03.2010 tarihinde açılmıştır.
Mirasın kayıtsız koşulsuz reddine ilişkin beyan, tutanakla tespit edilmiş olması (TMK.md.609/3) koşuluyla sulh hakimine ulaştığı andan itibaren sonuç doğurur ve miras bu tarihten itibaren reddedilmiş sayılır. Reddeden mirasçı bu tarihten itibaren mirasçılık sıfatını yitirir. Şu halde ret tarihi, buna ilişkin beyanın sulh hakimine ulaştığı tarihtir.
Türk Medeni Kanununun 617/1.maddesinin açık hükmü karşısında, ret tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında altı aylık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır. Öyleyse, hak düşürücü süre geçtiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamıştır (H.G.K.'un 28.06.2006 tarihli 464-471 sayılı kararı).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/22317, K. 2011/12533, 18 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama