KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2010/22547 E., 2011/21223 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Sakarya 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 29.07.2010
- Numarası
- Esas no:2009/383 Karar no:2010/519
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, tedbir ve iştirak nafakası ile yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden, davalı tarafından da "kusurlu kabul edilmesine" ilişkin gerekçe, davacı yararına takdir edilen maddi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalının eşine hakaret ettiği ve ailesiyle görüşmesini kısıtladığı da anlaşılmaktadır.Bu eylemler davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup, manevi tazminatı gerektirir. O halde boşanmada kusuru bulunmayan davacı yararına, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince ekonomik ve sosyal durumlarına uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken isteğin reddi doğru bulunmamıştır.
KARŞI OY YAZISI
Yerel mahkemenin kusur belirlemesinde boşanmaya sebep olan olaylarda davacının daha fazla kusurlu olduğunu belirlemiş bulunduğunun Yargıtay ilamına gerekçe olarak eklenmesi düşüncesindeyim. Farklı düşünüyorum.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2010/22547, K. 2011/21223, 7 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama