Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/22727 K.2011/20990

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesi gereğince anlaşmalı boşanma kararı verebilmek için evlilik süresi dışında taraflarca boşanma iradesinin ve boşanmanın mali sonuçları ile varsa çocukların durumu konusundaki anlaşmalarını bizzat mahkemede açıklamaları ve hakimin anlaşmayı uygun bulması gereklidir. Taraflarca mali konularda bir anlaşma olmadığı halde; mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesi gereğince anlaşmalı boşanmaya karar verilmesi doğru değilse de; boşanma hükmü temyiz edilmediğinden; bu husus bozma nedeni yapılmamış, yapılan hukuki yanlışlık eleştirilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı yoksulluk nafakası istemini dava dilekçesinde aylık 150.00 TL olarak sınırlamış; duruşmada bu isteğini aylık 300.00 TL olarak arttırmıştır. Tedbir nafakasına yönelik istem sonradan arttırılabilirse de; yoksulluk nafakasına ilişkin istem sonradan arttırılamaz. Mahkemece davacının dava dilekçesinde talep ettiği yoksulluk nafakası miktarı ile sınırlı olarak aylık 150.00 TL'yi geçmeyecek şekilde yoksulluk nafakasına karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde aylık 250.00 TL nafakaya hükmedilmesi doğru değildir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HUMK.md. 438/7)