Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/22949 K.2011/21717

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının kendisi için talep ettiği tedbir ve yoksulluk nafakasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı kadının kusur tespiti, maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin temyizinin incelenmesine gelince;

Mahkemece tarafların karşılıklı olarak birbirlerine karşı fiziksel şiddete başvurduğu sabit kabul edilmişse de; toplanan delillere göre, sabit kabul edilen bu davranışlar dışında tarafların birbirine karşılıklı olarak hakaret ettiği, davalı kocanın ayrıca birlik görevlerini gereğince yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlar içine girdiği de anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylar karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken; mahkemece tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2.maddesi kapsamında kalan maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.