Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2435 K.2011/3442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının kendi davasına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacının kadının davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Boşanma davası içinde talep edilen boşanmanın eki niteliğindeki maddi (TMK.m.174/1) ve manevi (TMK.m.174/2) tazminat, boşanma hükmünün kesinleşmesiyle muaccel hale gelir. Talep halinde faize de bu tarihten geçerli olmak üzere hükmedilir. Bu husus gözetilmeden hüküm altına alınan manevi tazminat için dava tarihinden geçerli faiz yürütülmesi doğru bulunmamıştır.

c-Davacı-davalının sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, boşanma yüzünden yoksulluğa düşmeyeceği toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları kadın yararına oluşmamıştır. Öyleyse, davacı-davalının yoksululk nafakası isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.