Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3146 K.2011/4224

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK.m.168) Taraflar evlendikten sonra birlikte ... oturmuşlar, daha sonra koca ... Gitmiş ve sürekli ... Yaşamış davalı kadın ve çocuklar ... yaşamaya devam etmişlerdir. Davacı kocanın sürekli yaşadığı ... Zaman zaman ...

Geldiğinde ... yaşayan babası yanında misafir olarak kalmış olması yerleşim yerinin .... olduğunun kabulü için yeterli değildir. Davalı kadın süresi içinde yetki itirazında bulunmuş ve davacı koca yerleşim yerinin ... olduğunu kanıtlayamamıştır. O halde yetki itirazının kabulü ile davanın yetki nedeniyle reddine ve yetkili Dargeçit Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.