Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3202 K.2011/3927

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, kendi boşanma davası ve birleşen nafaka davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle kadının birleşen boşanma davasıyla ilgili boşanma yönünden ret kararı verilmesinin, ayrılığa (TMK.m.170/3, 171) karar verilmiş olması sebebine dayandığının anlaşılmasına göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanma sebebinin ispatlandığı kabul edildiğine, ancak ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı bulunduğu için ayrılık kararı verildiğine göre, davalı-davacı ayrı yaşamakta haklılığını kanıtlamış demektir. Öyleyse davalı-davacı kadın tarafından 27.3.2008 tarihinde bağımsız olarak açılmış olan Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayalı nafaka davasının kabulü ile davalı ve yanında bulunan ortak çocuk için uygun miktarda tedbir nafakası taktiri gerekirken bu isteğin reddi doğru bulunmamıştır.