Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3608 K.2011/4692

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat, alacak, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın, akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanarak kendisine vasi atanmıştır. Kadının mevcut akıl hastalığı davranışlarını iradi olmaktan çıkarır ve bu nedenle kendisine kusur yüklenemez. Bunun sonucu olarak evlilik birliğininin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda eşine hakaret eden davacı-davalı koca tam kusurlu kabul edilmelidir.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadının karşı davası kabul edildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın lehine vekalet ücreti verilmemesi doğru görülmemiştir.