Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/3655 K.2010/7201

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, tazminatlar, nafakalar ve çeyiz eşyası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1-2.maddesine dayalı maddi ve manevi tazminatlar boşanmanın eki netilğinde bulunduğundan boşanma hükmünün kesinleştiği tarihte ödenir hale gelir. Faizin de bu tarihten başlatılması gerekir. Bu nedenle hükmedilen maddi ve manevi tazminatlara hükmün kesinleştiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı boşanma yanında çeyiz eşyası isteğinde de bulunmuştur. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde değildir. Nispi harca tabidir. 26.7.2007 tarihli oturumda harcın tamamlanması hakkında mehil verilmiş ise de, bu eksiklik giderilmemiştir. (Harçlar Kanunu md.30) Bu nedenle Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409.maddesi uyarınca işlem yapılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.