Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/4248 K.2011/5442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden davalı-davacı kadının annesinin eylemlerine sessiz kalması ve eşine hakaretlerine karşılık, davacı-davalı kocanın da eşine şiddet uyguladığı, cinsel ilişkiyi gerçekleştiremediği, eşini eve almadığının anlaşılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kocanın ağır kusurlu bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-İnfazda duraksamaya yol açacak şekilde hüküm altına alınan ziynet eşyalarının değerlerinin hüküm yerinde ayrı ayrı gösterilmemesi doğru görülmemiştir.