Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/425 K.2011/948

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-karşılık davacı (koca) tarafından davacı-davalı kadının boşanma davası, kusur, nafaka, tazminat ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortak konutu sık sık terk etmeyi alışkanlık haline getiren davacı-karşılık davalı kadın evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olaylarda tam kusurludur. Davacı-karşılık davalı kadının davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesinin koşulları oluşmamıştır. Bu durumda kadının boşanma davası ve tazminat isteklerinin reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Müşterek çocuklardan 1998 doğumlu A.halen davalı-karşılık davacı babasıyla yaşadığı ve açıkça babasıyla kalmak istediğini beyan ettiği halde velayetinin davacı-karşılık davalı anneye verilmesi doğru olmamıştır.

4-Müşterek çocuk A.dava süresince babasıyla yaşadığının sabit olmasına karşın bu çocuk için de dava tarihinden geçerli olmak üzere anne yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi uygun bulunmamıştır.