Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/4894 K.2011/6078

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm boşanma ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden mahkemenin de sabit kabul ettiği gibi; davalı-davacı kadının kocasına ağır sözlerle hakaret ettiği buna karşılık; davacı-davalı kocanın da yurt dışında bir başkasıyla beraber yaşadığı, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı anlaşılmaktadır. Evlilik birliğini temelinden sarsan tarafların bu davranışlarına göre; davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Bu nedenlerle davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davalı-davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.