Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/5723 K.2011/7593

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı tarafından maddi tazminat ve vekalet ücreti yönünden, davalı tarafından da manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının boşanmanın ferisi olarak talep ettiği 10.000 TL’ye ilişkin maddi tazminat isteğinin ve taahhütname dışında ev alırken davalıya yapılan katkı karşılığı talep edilen 50.000 TL. tazminat isteğinin reddinin, davalı tarafından 19.06.2006 tarihinde açılan boşanma davasının reddedilmiş olması sebebine dayandığının, bu ret kararının aleyhine kesin hüküm teşkil etmeyeceğinin anlaşılmasına göre davacının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları ile tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin 27.06.2007 tarihli oturumdaki beyanından; manevi tazminatın da bağımsız bir talep niteliğinde olmayıp, boşanmanın fer’isi (TMK.md.174/2) olarak talep edildiği anlaşılmaktadır.Boşanmanın fer’isi olan manevi tazminata ancak boşanmaya karar verilmesi halinde hükmedilebilir.Bu hak evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesine bağlı bir haktır. Davalı tarafından açılan boşanma davası reddedilmiş, bu karar 15.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir.Boşanma davası reddolunduğuna göre artık fer’isi olan manevi tazminata da hükmolunamaz. Bu husus gözetilmeden davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davacının ev alımında katkısı karşılığı talep ettiği tazminat dava ön şartının bulunmaması sebebiyle reddedildiğine göre karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi gereğince tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarı geçemeyeceği gözetilerek davalı lehine vekalet ücretinin buna göre tayini gerekirken fazla vekalet ücreti takdir edilmesi doğru bulunmamıştır.