Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/6193 K.2010/10061

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından manevi tazminat, J.. D.. traktör, V.-M. tasarruf sandığından alınan kredi, K.. köyü 405 parsel üzerine inşa edilen bina değeri ile Ç.. köyünde kain 33-34, 35, 36 ve 37 parsellerin zirai gelirlerine yönelik, davalı koca tarafından ise; nafakalar, J.D. traktör, Ç.. köyünde kain 33-34, 35, 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazlar ile mahkeme masraflarına yönelik temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda başka kadınla yaşayan davalı kocanın tam kusurlu bulunmasına ve boşanma hükmü temyiz edilmediğinden, mal rejimine ve katkı alacağına yönelik kurulan hükmün incelenebilir duruma gelmiş olmasına göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadının 31.3.2003 tarihli dava dilekçesinde, V..-M.. tasarruf sandığından alınan kredinin davalının payına düşen 5000 Euro ile davalıya ait Ç.. köyünde kain arazilerden gelir kazancına yönelik bir talebi bulunmamaktadır. Bu talepleri ile ilgili "karar verilmesine yer olmadığına" biçiminde hüküm kurulması gerekirken, kesin hüküm yaratacak şekilde ret hükmü kurulması doğru değildir.

4-Davacı, davalı koca adına olan.

Karadurmuşlu köyü 405 parsel üzerine yapılan meskenin yapımındaki tüm ödemeleri ile içerisindeki eşyalara yönelik 150.000 Alman Markı harcadığını belirterek buna karşılık 140.000.00 TL. tazminat istemiş, daha sonra 14.11.2005 tarihli oturumda kendi şahsi eşyalarını aldığını 28.11.2005 tarihli dilekçesinde de taşınmazın arsa ve ağaç bedeli düşüldükten sonra geriye kalan bilirkişi tarafından hesap edilen bina değeri olan 56.000.00 TL. bedeli talep ettiği anlaşılmaktadır.

Taraflar 8.11.1979 tarihinde evlenmişler, davacı kadının 7.5.1973 tarihinden, davalı kocanın ise 29.8.1980 tarihinden itibaren, Almanya'da sigortalı olarak çalıştıkları anlaşılmaktadır. Taşınmaz 27.7.1992 tarihinde bahçe olarak davalı koca tarafından satın alınmış, daha sonra üzerine iki katlı ev inşaa edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki binanın taraflar arasında mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde edinildiği (743 sayılı TKM.md.170,186), kocanın aileyi geçindirme yükümlülüğü bulunduğu (743 sayılı TKM.md.152), tarafların gelirlerinin bir kısmını kişisel ihtiyaçlarına tahsis edecekleri, sahip oldukları mal varlığı gelirleri dikkate alınarak, tarafların iki adet daireye ne miktar katkısının olabileceği hakkında bilirkişi raporu alınarak bulunan bu oranın taşınmazın dava tarihindeki belirlenen değeri ile çarpılıp davacının alacağını saptamak ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

5-Davaya konu olan Kırıkhan ilçesi Ç.. köyünde kain 33, 34, 35, 36 ve 37 parsel sayılı taşınmazlardaki hisseler, davalı koca tarafından 9.5.2002 tarihinde üçüncü kişiden satın alınmak suretiyle iktisap edinilmiştir. Yine davalı kocanın kendi adına 16.12.2002 tarihinde John Deare marka traktör aldığı anlaşılmaktadır.

Tarafların daha önce "mal ayrılığı rejimine" tabi iken 1.1.2002 tarihinden itibaren "Edinilmiş Mallara Katılma Rejimine" (TMK.md.218-241) tabi oldukları ve bu rejiminde boşanma davasının açıldığı 31.3.2003 tarihinde sona erdiği anlaşılmaktadır. (TMK.md.225/2)

Davacı kadının dava dilekçesindeki edinilmiş mallara yönelik istemi katılma alacağına (TMK.md.231) ilişkindir. Edinilmiş mal, her eşin bu mal rejiminin devamı süresince karşılığını vererek elde ettiği malvarlığı değerleridir. (TMK.md.219/1)

Davalı koca adına kayıtlı yukarıda adları geçen tarlalar ve traktör tarafların çalışmasının karşılığı bulunan edinim olmakla edinilmiş mal sayıldığından (TMK.md.219/1) artık değer hesaplamasında aktif içerisinde yer alan bir unsurdur.

Mahkemece yapılacak iş eklenmeden ve denkleştirmeden elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere davalı kocanın edinilmiş mallarının toplam değerinden bu mallara ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra (TMK.md.231) varsa kalan miktarın yarısının (TMK.md.236) davacı kadına bedel olarak verilmesinden ibarettir. Taşınmazların ve traktörün karar tarihine en yakın sürüm değeri dikkate alınarak (TMK.md.231) bir hüküm kurulması gerekirken bu yön gözetilmeden 1/2 hisselendirilerek iptal ve tesciline şeklinde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.