Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/6960 K.2011/8005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar ve kadın yanındaki çocuk için takdir edilen nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kocanın eşine ilgisiz davranıp, sürekli alkol aldığı, davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunarak son 2-3 yıldır kapısını kilitleyerek ayrı odada yattığı, bu suretle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davacı kadın daha fazla kusurlu olup, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılamasına, anne yanında olan müşterek çocuk Ş. İ.için takdir edilen iştirak nafakasının boşanma hükmünün kesinleşme tarihinden başlayacağının tabii bulunmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yanında bulunan müşterek çocuk Ş. İ. yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.