Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/7821 K.2011/8571

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur ve davalı yararına takdir edilen maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 73.90 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 17.05.2011 (Salı)

(Muhalif) (Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davacı ... 24.03.2003 tarihinde boşanma davası açmış; dava reddedilmiş ve 08.11.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Bu davada davalı kadının herhangi bir kusuru belirlenmemiştir. Davacı, bu davanın kesinleşmesinden itibaren üç yılık eylemli ayrılığın gerçekleştiğini belirterek. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı bu boşanma davasını açmıştır.

Davacı kocanın cevaba cevap dilekçesinde ileri sürdüğü gibi; davalı kadın 29.11.2002 tarihinde Şişli 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı 2002/1690 esas, 2003/18 karar sayılı boşanma davasından 06.01.2003 tarihinde feragat etmiş; davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir. Kadının açtığı boşanma davasından sonra tarafların bir daha biraraya gelmedikleri iki tarafın da kabulündedir.

Davacı koca Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanan boşanma davasında, kendi açtığı retle sonuçlanan boşanma davasına dayanmakla birlikte; boşanma nedeni yaratmış kabul edilemez. Zira, kadın kendi açtığı boşanma davasından feragat ederek; kocanın kusurlarını affetmiş konumuna düşmüş; bunun sonucu olarak artık kocayı kusurlu ve boşanma nedeni yaratmış olarak görmenin olanağı kalmamıştır.

Maddi tazminat verilmesi için gerekli olan, kusursuz veya diğerinden daha az kusurlu bulunma koşulu (TMK.m.174/1), davalı kadın lehine gerçekleşmiş olmadığından; davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilemez. Hükmün maddi tazminat yönünden bozulması gerektiği düşüncesiyle, değerli çoğunluğun bu yöne ilişkin onama kararına katılmıyoruz.