Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/808 K.2011/1831

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı-davalı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı-davalı kadının bir mesleği, sabit bir gelir ve malvarlığının olmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği, boşanmaya neden olan olaylarda kusursuz olduğu belirlenmiştir. Davacı-davalı yararına; Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleştiği halde yoksulluk nafakası verilmesi gerekirken yoksulluk nafakası talebinin reddi bozmayı gerekmiştir.