Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/8583 K.2011/9563

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, tazminatlar, iştirak nafakası, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kişisel ilişki düzenlenirken, öncelik çocuğun yararı olmakla birlikte, analık ve babalık duygusunun tatmin edilmesi de önemlidir. Bu amaçla, çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki gelişimi için; yeterli görüşme süresi olmasına, taraflar ayrı şehirlerde iseler, tarafların ve çocuğun külfetli sayılabilecek seyahatlere katlanmamalarına dikkat edilmelidir.

Davacı-davalı babanın Diyarbakır ilinde, velayeti davalı-davacı anneye bırakılan müşterek çocuğun ise annesi ile birlikte Tokat ili Turhal ilçesinde ikamet ettiği anlaşılmaktadır.

Bu husus gözetilerek, müşterek çocuk ile davacı-davalı baba arasında daha uygun süreli ve çocuğun baba yanında yatıya kalacağı şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken; kişisel ilişkinin amacına uygun düşmeyecek, kişisel ilişki hakkını sınırlayacak ve taraflar açısından da olumsuz sonuçlar doğuracak şekilde, uzman ve anne nezaretinde ve de kademeli olarak şahsi münasebet tesisi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

3-İstek olmadığı halde (HUMK.md.74) müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının kararın kesinleşmesinden bir yıl sonra başlamak kaydıyla beş yıl süre ile TEFE oranında artırılmasına karar verilmesi de doğru görülmemiştir.