Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/10623 K.2012/8341

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından; kocanın boşanma davası, kusura ilişkin gerekçesi, tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden; davacı-karşı davalı (koca) tarafından ise, "kusurlu" kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, davalı yararına takdir edilen tazminatlar ve kendi tazminat istekleri hakkında kurulan hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (koca)'nın temyiz itrazlarına gelince;

a-Davalı-karşı davacı, eşi aleyhine açtığı karşı boşanma davasından 9.12.2010 tarihli oturumda feragat etmiş, karşı boşanma davası vaki feragat sebebiyle reddedilmiştir. Davadan feragat maddi hukuk bakımından kesin hükmün sonuçlarını hasıl eder ve buna bağlı olarak karşı boşanma davasında boşanma sebebi olarak dayanılan maddi hadiselerin tekrar boşanma sebebi olarak ileri sürülmesine mani olur. Feragat eden aynı hadiselere dayanarak tekrar boşanma talep edemez.

Bunun yanında boşanma davasından feragat, o tarihe kadar diğer tarafın gerçekleşen kusurlarının affedildiğini veya en azından hoşgörüyle karşılandığını gösterir. Davalının karşı boşanma davasından feragat etmiş olmasıyla karşı davalıya kusur atfı artık mümkün bulunmamaktadır. Bu halde davalı-karşı davacı boşanmada tam kusurludur. Hal böyleyken davacı-karşı davalının kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.

b-Davalı-karşı davalı (kadın)'ın kayınvalidesini "altınlarını çalmakla" haksız olarak itham ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiş olup, boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurludur. Tam veya daha fazla kusurlu olan taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK.m.174/1-2). Bu husus gözetilmeden davalı-karşı davacı yararına maddi ve manevi tazminat takdiri usul ve yasaya aykırıdır.