Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11112 K.2012/21570

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.9.2012 günü temyiz eden davacı M.. S.. vekili Av. B.. S.. geldi. Karşı taraf davalı F..S..ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delilerden; davacı koca tarafından 29.08.2003 tarihinde açılan boşanma davasının reddedildiği ve bu ret kararının 27.01.2010 tarihinde kesinleştiği, davacının 01.02.2010 tarihinde bu davayı açtığı, tarafların 2009 yılı Ocak ayına kadar birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Ret kararı kesinleştiğine göre ilk davanın açıldığı 29.08.2003 tarihinden önceki olaylara dayanılarak yeniden dava açılamaz. Ancak yeni olaylar varsa yeni bir boşanma davası açılabilir.

Davalının ilk davanın açıldığı 29.08.2003 tarihinden sonra, birlikte yaşadıkları dönemde davacıya hakaret ettiği ve evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği, davalının bu kusurlu davranışlarından sonra evlilik birliğinin devam ettiğine dair bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.