Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11267 K.2012/8225

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kadının kabul edilen boşanma davası, bağımsız nafaka davası, kusur belirlemesi, nafakalar, manevi tazminat ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı-davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de toplanan delillerden davalı-davacı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine hakaret ettiği, saldırdığı, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği; davacı-davalı kocanın da eşine hakaret ettiği, birlik görevini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davacı-davalı kocanın az da olsa kusurunun olduğu, bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu görülmektedir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır.

Az kusurlu olan davacı-davalı kocanın kendisinin de boşanma davası açması karşısında, boşanmaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olur. Davalı-davacı kadın bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuşutr.

Bu sebeple boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olup, davacı-davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi davalı kadının ağır kusurlu bulunduğu şeklinde değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş olup, aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir (HUMK.md.438/son).

2-Yukarıda 1. bentte açkılanan neden de dikkate alınarak boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.