KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/11294 E., 2012/20796 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Üsküdar 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 21.4.2011
- Numarası
- Esas no:2009/580 Karar no:2011/218
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.9.2012 günü temyiz eden davalı S..E.. vekili Av. A..M.. ve karşı taraf davacı C.. E.. vekilleri Av. Ö.. Ş.. ile Av. C.. B..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden davacı kocanın da sadakatsiz davranışlar içerisine girdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit derecede kusurludurlar. Durum böyle iken davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, davalının davacı ile aynı oranda kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu bakımından doğru olup, davalının, bu yöne ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması (HUMK.m.438/son) gerekmiştir.
2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir gelir ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiği halde; davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/11294, K. 2012/20796, 11 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama