Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11349 K.2012/8492

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ve taşınmazlara ilişkin talep hakkında karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı kocanın taşınmazlara ilişkin somutlaştırılmış bir talebi ve harcı da yatırılarak usulüne uygun olarak açılmış bir davasının bulunmadığının anlaşılmasına göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri ve fiziksel şiddete başvurdukları anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece davacı kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve eşit kusurlu eş yararına ise, boşanmanın eki olan tazminatlara karar verilemeyeceği (TMK.md.174/1-2) göz önüne alınarak davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yerine, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.