Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11587 K.2012/8880

Taraflar arasındaki boşanma ve karşı boşanma davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından kocanın davası, kusur ve tazminatlar ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle koca ağır kusurlu ise de, kadının az da olsa kusuru gerçekleşmiş olup, kendisi de boşanmayı talep ettiğine göre, kocanın davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde görülmüş, evlilik birliğinin devamında korumaya değer bir yarar kalmadığından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları kocanın davası bakımından oluştuğundan, davalı-davacı (kadın)'ın bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddi gerekmiştir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden evlilik birliği için müstakil konut temin etmekten kaçınan, kayınbabasına ve kayınvalidesine küfür ve hakaret eden, annesinin evlilik birliğine ve eşinin babasına hakaretine kayıtsız kalan kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü ve uygun maddi ve manevi tazminatla sorumlu tutulması gerekirken, gerçekleşen bu yön dikkate alınmadan, kadının koca ile aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve tazminat isteklerinin bu sebeple reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.