KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/12178 E., 2012/6384 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2012
- Mahkemesi
- Erzurum Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 12.4.2011
- Numarası
- Esas no:2010/342 Karar no:2011/292
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.3.2012 temyiz eden davalı Ziraat Bankası vekili Av. M. C.. ve karşı taraf davacı M. Ç.. vekili Av. S.Y.. geldiler. Diğer davalı R. Ç.. gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı; eşinin malik olduğu aile konutu olarak kullanılan taşınmaz üzerine, eşinin aldığı konut kredisinin teminatı olmak üzere davalılardan T.C. Ziraat Bankası lehine ipotek tesis edildiğini, bu işleme rızasının olmadığını ileri sürerek ipoteğin kaldırılmasını ve taşınmaz üzerine aile konu şerhi konulmasını istemiş (TMK.m.194); mahkemece istek kabul edilmiştir. İpotek 02.02.2006 tarihinde tesis edilmiş, dava 22.04.2010 tarihinde açılmıştır.
İpotek tesis edilen taşınmaz ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip sonucu 19.04.2010 tarihinde davanın açılmasından önce cebri icra ile satılmıştır. Taşınmazın mülkiyeti cebri icra ile satılmakla tapu kütüğüne tescil edilmemiş bile olsa mülkiyet alıcıya geçmiştir (TMK.m.705/2). Mahkemece 27.04.2010 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesinin tedbiren durdurulmasına karar verilmiş olması bu sonucu değiştirecek nitelikte değildir.
İhalenin feshi için bir dava açıldığı da taraflarca ileri sürülmemiştir. O halde dava tarihi itibariyle aile konutu olarak kullanıldığı ileri sürelen taşınmaz davalı eşe ait değildir. Açıklanan sebeplerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/12178, K. 2012/6384, 20 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama