Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13142 K.2012/10907

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı (koca), temyize cevap dilekçesinde açıkça "yerel mahkeme kararının onanmasını" istemiş, hükme ilişkin bir temyiz itirazında bulunmamış, temyiz sonucuna kadar tehiri icra kararı verilmesini talep etmiştir. Tehiri icra talep edilebilmesi için, bu talepte bulunan tarafın hükmü temyiz etmiş olması şarttır (İc.İf. K.m. 36) Davacı-davalı (koca) hükmü temyiz etmediğine göre, diğer tarafın temyizi üzerine icranın geri bırakılmasını isteme hakkı bulunmamaktadır. Ayrıca İcra İflas Kanununun 36. maddesinde öngörülen şartlar da mevcut değildir. Bu sebeple davacı-davalının icranın geri bırakılması talebinin reddi gerekmiştir.

2- Davalı-davacı (kadın) 'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükümde "davalı-karşı davacının yoksulluğa düşeceğinden" sözedildiğine göre kadın yararına karar tarihinden itibaren takdir edilen aylık 150 TL. nafakanın, kararın kesinleşmesine kadar tedbir, bu tarihten sonrası için yoksulluk nafakası niteliğinde olduğunun anlaşılmasına, tarafların müşterek çocuğu Beyza 11.02.1993 doğumlu olup, karar tarihinden önce ergin olmakla birlikte, zihinsel özürlü olduğu anlaşıldığına göre, bu hal, kısıtlanmasını ve vesayet altına alınmasını gerektirdiğinden,

durumun yetkili vesayet makamına mahkemece bildirileceğinin (TMK. m 405/2) tabi bulunmasına göre göre davalının yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.