Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13456 K.2012/11103

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; karşı dava, kusur tespiti, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı süresi içerisinde karşı dava açmış, karşı dava ile "miras yolu ile intikal eden parayı, birikimlerini ve kafenin satışından elde edilen parayı eşine teslim ettiğini" iddia ederek eşine verdiği toplam 83.000 TL'nin yasal faiziyle iadesini istemiştir. Bu yöndeki istek mal rejimine dayalı olmayıp, başka bir akti ilişki ortaya konulmadığına göre ve verilen paranın iadesinin istenmesine göre ödünç ilişkisine (B.K.M 306-312) dayanmaktadır. Bu hali ile aile hukukunun kapsamı dışında genel hükümlere tabidir. Öyleyse davalının, paranın iadesine ilişkin karşı davası hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeden işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.