Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1349 K.2011/23465

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın istemiş olduğu nafakaların her yıl TEFE oranında artırılmasını da talep etmiştir.Davalı-davacı kadının bu isteğinin reddini gerektiren geçerli bir neden bulunmadığı halde, nafakanın gelecek yıllarda ne miktarda ödeneceğine karar verilmesi gerekirken (TMK. md. 182/son, 176/son) bu isteğin reddini içerir biçimde " fazlaya ilişkin talebin reddine" şeklinde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın maddi ve manevi tazminatlara (TMK. md. 174/1-2) faiz talep etmiştir. Boşanma davasının eki niteliğinde olan maddi ve manevi tazminatlar boşanma kararının kesinleşmesiyle istenebilir hale geleceğinden; faize de bu kesinleşme tarihinden itibaren karar verilmesi gerekir. O halde, mahkemece davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminata boşanma kararının kesinleşme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi de doğru olmamış; bozmayı gerektirmiştir.