Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13600 K.2012/9963

Taraflar arasında görülen boşanma ve tedbir nafakası davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından tedbir nafakası davası ile davacı-davalı kocanın boşanma davasındaki tedbir nafakası ve davaların birleştirilmesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan deliller ve dinlenen tanık anlatımlarına göre tarafların yaz tatilinde Göksun'a geldikleri burada tartıştıkları, davalı-davacı kadının baba evine gittiği, kocanın da kadının şahsi eşyalarını kadının babasının dükkanının önüne bıraktığı, İstanbul'daki müşterek konutu da boşaltıp davalı-davacı kadından habersiz olarak ailesinin yanına taşındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında; davalı-davacı kadın ayrı yaşamada haklı olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle davalı-davacı kadının boşanma davasından bağımsız açılan birleşen tedbir nafakası davasında kendisi için istediği tedbir nafakası (TMK. md.197) talebinin de kabulü gerekirken; reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde.

Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek birleşen tedbir nafakası davasından hükmedilecek tedbir nafakasıyla tahsilde tekerrür olmayacak şekilde dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken;