Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13606 K.2012/9590

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının zaman zaman "zorla evlendirildim, geçinmeye gönlüm yok" şeklinde beyanlarda bulunduğu, birlikte yaşamaktan kaçındığı; buna karşılık, davacı kocanın ise birlik görevlerini yerine getirmediği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davadan sonra da olsa bir başka kadınla ilişki kurarak sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu, kadının itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıdığı, evlilik birliğinin devamında taraflar açısından korunmaya değer bir yarar kalmadığı kabul edilmelidir. Tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de.

Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki koşulları gerçekleştiğine göre verilen boşanma kararı sonuç itibariyle doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve davalı tarafın adli yardım talebinin 3.6.2010 tarihli duruşmada reddine karar verilmiş olmasına, davalının 9.2.2010 tarihli duruşmada davacıdan herhangi bir maddi-manevi tazminat talebi bulunmadığına ilişkin beyanının tazminat hakkından feragat niteliği taşıyıp, sonradan tazminat istenemeyeceğine göre;

davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı kadın için dava tarihinden itibaren tedbir nafakası takdiri gerekirken, 3.6.2010 tarihinden itibaren takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).