Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13667 K.2012/6850

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhkameleri Kanununa 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmü uyarınca, uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde; kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine ilişkin verilen kararların Yargıtay’da duruşmalı inceleneceğine ilişkin hüküm bulunmadığından duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9. maddesi gereğince davalının yerleşim yerinde açılır. Türk Medeni Kanununun 326/1. maddesi "kişisel ilişki kurulmasıyla ilgili bütün düzenlemelerde çocuğun oturduğu yer mahkemesi de yetkilidir" hükmünü taşımaktadır. Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana ve babanın yerleşim yeridir (TMK.m21).

Kesinleşen boşanma kararı ile müşterek çocuk H.S..'in velayeti davalı anneye verilmiştir. Toplanan delillerden Ankara mahkemesinin ne Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9, ne de Türk Medeni Kanununun 326/1. maddeleri uyarınca yetkili mahkeme olmadığı anlaşılmaktadır. Davalı annenin ve küçüğün yerleşim yerinin Uzunköprü olduğu kanıtlanmıştır.

Açıklanan nedenlerle davalı kadının süresi içerisindeki yetki itirazının kabulü ile yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.