Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/13879 K.2012/9234

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur, maddi tazminat ve nafakalar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, kocanın kabul edilen boşanma davası, maddi tazminatın miktarı ve reddedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilmek suretiyle davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmiştir. Toplanan delillerden ve mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, davacı-davalı kocanın, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine hakaret edip aşağıladığı ve onu istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kocadan kaynaklanan bu eylemler davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğuna göre, davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken , yazılı şekilde isteğin tümden reddi doğru olmamıştır.