Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/14063 K.2012/10418

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, koca tarafından, kusur ve manevi tazminat, davalı kadın tarafından ise, kabul edilen boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden, davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, eşinin hamileliği ile ilgilenmediği, buna karşılık davalı kadının da eşine hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin iki tarafın açıklanan eşit kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsılmış olduğunun kabulü gerekir.

Durum böyleyken; mahkemece boşanmaya davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu kabul edilmek suretiyle karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak, eşit kusur halinde de boşanma kararı verilmesi gerekeceğinden; boşanma hüküm sonucu olarak doğrudur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi "hüküm sonucu, esas bakımından usul ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru görülmezse gerekçe değiştirilerek ve düzeltilerek hüküm onanır" kuralını öngörmektedir.

Bu açıklamaların sonucu olarak; boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş ve değiştirilen gerekçe uyarınca tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Eşit kusurlu eş yararına tazminatlara hükmedilemez (TMK.md.174/1-2). Durum böyleyken davalı kadın yararına manevi tazminata karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir. 3-Davalı kadın yoksulluk nafakası (TMK.md.175) talep ettiği halde; mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur (HUMK.md.388/son, HMK.md.297/son).