Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/14962 K.2012/11818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı kadının fiili ayrılık döneminde müşterek çocuğu eşine göstermemesine karşılık, davalı kocanın da eşini baba evine gönderip istemediğini, geri dönmemesini söylediği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadına oranla davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Kusur durumu böyleyken, mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak davacı kadının manevi tazminat isteğini reddetmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.