Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15334 K.2012/11871

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı koca tarafından, davalı -karşı davacı kadının davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir eylemin varlığının ıspatlanamamış olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bedin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanak teşkil eden ilk boşanma davasını açtığı ve reddedildiği anlaşılmıştır. Retle sonuçlanan boşanma davasını açan ve boşanma sebebi yaratan davacı-karşı davalı koca tam kusurludur. Fiili ayrılık döneminde davalı-karşı davacı kadından kaynaklanan bir kusurun varlığı da kanıtlanamamıştır. Buna rağmen mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilerek davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.