Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/15337 K.2012/11873

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kocanın açtığı terk nedenine dayalı davada, terk ihtarının davalı kadına 14.03.2005 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen kanunda öngörülen 2 aylık süre dolmadan davanın 11.05.2005 tarihinde açıldığının, bu nedenle Türk Medeni Kanununun 164. maddesindeki koşulların oluşmadığının anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden ve dinlenen tanık anlatımlarından davacı-karşı davalı kocanın evi basarak, evin camlarını kırıp kadını başka birini sevmekle itham ettiği, gerçekleşen bu durum karşısında kadının kişilik haklarının ihlal edildiği anlaşılmasına rağmen davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.