Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16205 K.2012/12433

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı tarafından ise; kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk C. için takdir edilen tedbir nafakasının ergin olduğu tarihe kadar geçerli olacağının tabii bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ortak çocuğu L.1991 doğumlu olup, dava tarihinde ergindir. E. olan L.'nın harcı verilerek usulüne uygun bir davası olmadığı halde lehine dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadının manevi tazminata faiz istemi olmadığı halde talep aşılarak davacı lehine hükmedilen manevi tazminata faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı kadının temyizinin incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.