Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16256 K.2012/11994

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, nafaka ve tazminat miktarları yönünden, davalı-davacı koca tarafından ise; kadının kabul edilen boşanma davası, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-davalı kadının kusurlu bulunmadığının anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden müşterek çocuğun doğumundan sonra tarafların barışarak biraraya geldikleri, bu suretle kocanın öncesine ilişkin olayları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı, sonrasında kadından kaynaklanan evlilik birliğinin sarsılmasına neden olacak bir olayın varlığının ispat edilemediği anlaşılmış olup, kocanın açtığı boşanma davasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davasının kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadına yönelik kişilik hakkının ihlali olarak değerlendirilecek bir eylemin varlığı söz konusu olmadığı halde lehine manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.