Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16351 K.2012/12147

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kurum, korunmaya muhtaç durumda bulunan 06.06.2008 doğumlu küçük Y.K.için 2828 Sayılı Kanunun 22. maddesi ve 5395 sayılı yasanın 5. maddesi gereğince koruma kararı verilmesini istemiş, mahkemece bu konuda Çocuk mahkemesi görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, davacı kurum da bu yönden kararı temyiz etmiştir.

5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu'ndaki tedbir hükümleri suça sürüklenen; bir başka anlatımla yaptıkları davranış ceza kanunlarında suç sayılan bir eyleme uyan çocuklar hakkında olup; koruma ihtiyacı olan çocuklara uygulanamaz. Dosya kapsamından; hakkında koruma kararı verilmesi istenilen küçük Y. K.'nın suça sürüklenen çocuk konumunda olmadığı anlaşılmaktadır. Suça sürüklenen çocuklar için 5395 Sayılı Yasadaki tedbirlerden biri olan koruma kararı verilmesinde, Çocuk Mahkemesi; suç mağduru veya koruma ihtiyacı olan çocuklar için koruma kararı verilmesinde ise, Aile mahkemesi veya Aile mahkemesi sıfatıyla görev yapan Asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Bu durumda; küçük Yusuf Kara için koruma kararının, 2828 Sayılı Kanunun 22. maddesi uyarınca verilmesi gereklidir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 6. maddesinde; 2828 sayılı Yasa gereğince alınacak tedbirlerde Aile mahkemesinin görevli olduğu belirtilmiştir. Açıklanan nedenlerle mahkemece yargılamaya devam edilerek hüküm verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

2-Kabule göre de;

06.06.2008 doğumlu küçük Y. K.’nın ergin olmadığı göz önüne alındığında; velisi ya da yasal temsilcisi davaya dahil edilip tebligat yapılmadan ve gösterdikleri takdirde delilleri toplanmadan, yazılı şekilde eksik hasım ve eksik araştırma ile hüküm tesisi de doğru olmamıştır.