Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1657 K.2012/738

Taraflar arasındaki ayrılık ve boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarih ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, dava ve birleşen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı koca tarafından bağımsız olarak açılıp birleştirilen boşanma davasının; Türk Medeni Kanununun 162. maddesinde yer alan “onur kırıcı davranışta bulunma” ve 163. maddesinde yer alan “haysiyetsiz hayat sürme” sebeplerinin yanında aynı Yasanın 166/1. maddesinde yer alan evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine de dayanmasına, mahkemece Yasanın 166/1. maddesine dayalı olarak hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verildiğine göre, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmayan davacı-davalı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 175.maddesi gereğince kocanın mali gücüyle orantılı uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, bu isteğin reddi doğru görülmemiştir.