Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/1661 K.2011/15302

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, 154 parsel sayılı taşınmazın ölü Emine adına kayıtlı 1/4 payının idaresi için, 3561 sayılı Yasa gereğince en büyük mal memurunun kayyım atanmasını istemiş; mahkemece; “bu kişinin mirasçılarının bulunduğu” gerekçesiyle istek reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davaya konu 154 parsel numaralı taşınmazın kayyımla idaresine karar verilmesi istenilen 1/4 payı tapulamaca 29.12.1956 tarihinde “ölü Emine mirasçıları adına” tespit ve tescil edilmiştir. Tespitin dayanağı tapulama tutanağında “bu taşınmazın Derviş'in zilyetliğinde iken 1330'da ölümü ile karısı Emine ile evladı Recep ile kendisinden evvel ölen kızının evladı Güllü'yü terk ettiği, bunlardan Emine de ölmüş olup, ölüm tarihi ve veresesinin kimlerden ibaret olduğunun tespit edilemediği..” belirtilmiştir.

Hükme esas alınan kolluk araştırmasına ilişkin 3.3.2009 tarihli tutanakta. Emine mirasçılarının isimleri gösterilen “H...” soyadlı kişiler olduğu köy muhtarının beyanına dayanılarak bildirilmiştir. Dosyaya sunulan Emine H...'na ait 1993/113-171 sayılı veraset belgesinde; “muris Emine H...'nun 1960 tarihinde öldüğü, eşinin Veli, çocuklarının da Ayşe, Hatice, Süleyman oldukları” yazılıdır.

Tapulama tespitinin yapıldığı 1956 yılında tespit bilirkişileri “Emine'nin de öldüğünü” bildirdiklerine ve 1956 'da tespit “ölü Emine mirasçıları” adına yapıldığına göre, veraset belgesinde geçen 1960 tarihinde ölen Emine H...'nun, tespit maliki Derviş eşi Emine ile aynı kişi olduğu kabul edilemez. Öyleyse, 1/4 pay maliki ölü Emine'nin mirasçılarının kim oldukları ve miras açıldığında sağ olup olmadıkları bilinmiyor demektir.

Bu durumda 3561 sayılı Yasa gereğince ölü Emine'ye ait 1/4 payın idaresiyle ilgili kayyım tayin edilmesi gerekirken isteğin reddi doğru değildir.