Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16763 K.2012/13172

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-davacı koca tarafından ise; kadının kabul edilen davası ile maddi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden mahkemenin de sabit kabul ettiği gibi, davacı-davalı kadının eşini haksız bir şekilde Cumhuriyet savcılığına şikayet ettiği; buna karşılık davalı-davacı kocanın da eşine ağır sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda her iki taraf da eşit kusurlu olarak kabul edilmelidir. Durum böyleyken mahkemece davacı-davalı kadının daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur değerlendirmesine bağlı olarak da davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.